Kush është në linjë
5 përdorues në linjë: 0 anëtarë 0 të fshehur 5 vizitorë :: 1 Bot

Asnjë

[ Shiko krejt Listen ]


Rekord i përdoruesve në linjë ishte 66 më Fri Nov 04, 2011 5:00 pm
Statistikat
Forumi ka 4023 anëtarë të regjistruar
Anëtari më i ri LenoreEnriquez

Anëtarët e këtij forumi kanë postuar 2594 artikuj v 1305 temat
Kërko
 
 

Display results as :
 


Rechercher Advanced Search

May 2018
MonTueWedThuFriSatSun
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031   

Calendar Calendar

Top posting users this month


Tregim nga SPIRO THOMARI

Shko poshtë

Tregim nga SPIRO THOMARI

Mesazh nga Dardania prej Thu Aug 11, 2011 10:28 pm

VAJZA E LULEVE







Mes shumllojshmёrisё sё trёndafilave, karafilave, zambakёve e lule margaritave tё vendosuara bukur dhe me shie nё raftet e dyqanit nuk mund ta bёsh portretizimin e saj. Dikush e quan " Lule mes lulesh". Njё tjetёr " Mbretёresha e luleve." dhe kёshtu me radhё si njё varg me manushaqe zgjaten metaforat dhe epitetet duke shpejtuar kush tё zёrё vend e para pёr tё portretizuar bukurinё e rrallё.

Nё tё paktat minuta qё dyqani mbetet bosh, ajo si njё flutur kalon lule mё lule duke i ledhatuar me gishtat e saj tё pambuktё. U buzёqesh sikur pёrpara tё zgjatin bukurinё qёnie njerёzore, tё cilat pёrkujdesia i rrit dhe u shton armёn dhe bukurinё. Fluturon nga kёmaqsia kur bёhet furnizimi dhe vitrinat janё plot me tё gjitha llojet e luleve. Kraharori i zgjerohet, zemra shpejton rrahjet dhe gjaku lёviz vrullshёm pёrzier me aromёn e luleve.

Pёrhumbet mes bukurisё sё tyre duke kёrkuar mё tё mirёn, atё qё akoma nuk ka trokitur nё vitrinat e zemrёs sё saj.

E gёzojnё datёlindjet, pёrvjetorёt e fejesave, martesave dhe derdh gjithё talentin e saj nё zbukurimin e buqetave, megjithёse sё brendёshmi ndjen njё boshllёk nga largimi i luleve dhe boshatisja e vitrinave.

Vёmёndjen ia tёrhoqi njё bens luksoz qё ndalet para vitrinёs. Dejtuesi i mjetit njё djalё i ri rreth tё tridhjetave u afrua qetё para derёs sё dyqanit tё saj pёr tё hyrё brenda, por u befasua.

Nuk kuptohej e goditi vala e bukurisё sё luleve apo e bukurisё sё shirses qё e mirёpriti me njё buzёqeshie tё trёndafiltё nё shpёrthim.

- Bukuroshe, - iu drejtua ai duke mos gjetё fjalё mё tё pёrshtatёshme pёr lulen mes luleshm qё i doli pёrpara, - zbukuroni makina nusesh?!

- Jo vetёm nusesh por edhe dhёndurrёsh, - ia ktheu vajza e luleve duke e shikuar nё sy kёtё tё panjohur qё i ngjante me njё trёndafil tё madh tё pa parё deri atё ditё.

- Mё falni se u keqkuptuam, - u mundua tё justifikohej i panjohuri, mё shumё pёr tё hapur krahёt e bisedёs nё kёtё ambient tepёr joshёs.

- Asgjё, - ia ktheu bukuroshia çiltёr. - Ne nё qytretin e vogёl bregdetar zbukurojmё vetёm njё makinё, me tё cilёn dhёndrri shkon dhe merr nusen. Nuk di si e keni ju?!

- Edhe ne nga ky qytet i vogёl bregdetar, kёshtu e emi, - ia ktheu i panjohuri simpatik pёr t’i dhёnё tё kuptonte se edhe ai ishte nga i njёjti qytet.

- Nuk ju njoh, megjithatё jam nё dispozicionin tuaj.

- Sigurisht pёr zbukurimin e makinёs, - e ngacmoi i panjohuri duke pёrfituar nga shprehja me shumё kuptime.

- Kuptohet pёr zbukurimin e makinёs, pёr tё tjerat ju presin krahёhapur.

- Prap u keqkuptuam. Unё jam vetёm nё shrbim tё çiftit. Pёr mua ajo ditё e madhe akoma ёshtё nё rrugё.

- Tё uroj tё shtoj gazin, - ia ktheu Rovena duke i hedhur njё shikim depёrtues nё fytyrё, pёr tё parё reagimin e fjalёve tё saj.

- Tani qё u kthyem pёrfundimisht nё vendlindje, ёshtё hap i detyruar tё hidhet pёr tё vazhduar rregullisht dhe i sigurt rrugёn.

- Kur doni ta zbukuroni maknёn? - e ndёrroi kahjen e bisedёs Rovena.

- Mundёsisht tё shtunёn mbasdite. Tё dielёn do tё nisemi pёr nё qytetin e gutr.

- Nё qoftё se nuk keni parkim, mund tё vini pak herёt tё dielёn dhe makina nё orёn tetё do tё jetё gati.

- Sa herёt? - e pyeti i panjohuri qё u josh nga fjalёt dhe mendimi i saj.

- Mos u tremb, - e ngacmoi ajo. - Jo shumё herёt. Nё orёn gjashtё e gjysёm besoj se jeni zgjuar.

- Sigurisht. Do tё jёm tepёr i pёrpiktё nё orar. Ethet e dasmёs edhe kur janё tё fisit, tё çorjentojnё dhe tё marrin gjumin. Nuk e di sa tё rёnda do tё jenё kur tё vijnё nё kokёn tёnde?!

- Jo edhe aq se u rёndojnё tё tjerёve, si ty tani, - e ngacmoi ajo.

- Ta dija se do tё gjeja lule kaq tё bukura nё kёtё magazinё do tё kisha ardhё mё shpejtё.

- Asnjёherё nuk ёshtё von, - ia ktheu Rovena me njё shprehje qё kёrkonte pista tё thella mendimi pёr tu kuptuar.

Asaj si çdo vajze nё moshё i pёlqeu biseda me tё panjohurin simpatik qё akoma nuk ia dinte emrin.

Ai e kuptoi se vazhdimi i mё tejshёm i bisedёs do tё humbiste vlerat e njohjes si njё lule kur tejkalon ditёt e pritjes nё vitrinё dhe i tha:

- Mirёupafshim tё dielёn nё mёngjes. Po pata ndonjё kёrkesё tjetёr pёr zbukurimin e ambientit do tё tё shqetёsoj pёrsёri.

- Me plot dёshirё do t’ju shёrbej, - ia ktheu Rovena duke i zgjatur dorёn.

- Artan Gjoka, - uprezantua djaloshi duke i ёmbёlsuar dorёn.

- Rovena Mёhilli, - iu pёrgjigj ajo e detyruar nё kёtё prezantim tё pazakontё.

Largimi i tij i la nё dyqan njё lule tё padukshme, aroma e tё cilёs shpёrndahej kudo. Nuhatja e hollё e Rovёnёs sё turbulluar e ndjente dehshёm.. Rrallё nё dyqan hynin mosha tё tilla, ku dhe lulet e kanё tё vёshtirё tё qёndrojnё nё duart e tyre pёr tё mos u venitur bukuria. Me njё siguri qё ia thoshte zemra ajo e priste shpejt ardhjen e tij dhe nuk u gabua.

- Mirdita Rovena, - e pёrshёnderi ai ditёn tjetёr.

- Mirёseardhe, - ia ktheu ajo duke i shoqёruar fjalёt me njё buzёqeshie tё lulёzuar.

- E çuditёshme, - e vazhdoi Artani bisedёn me njё ngjyrё tё trёndafiltё nё fytyrё. - Si asnjёherё tjetёr kёtё natё kam parё ёndёrra tё bukura me lule dhe njё vajzё qё u shёrbente dhe i ledhatonte vazhdimisht. Mundohesha diçka tё merrja por ishte e pamundur. Vajza i mbronte me fanatizёm.

- I shkreti ti. Ke fletur zbuluar, - e thumboi ajo dukshёm.

- Nё kёtё vap vёrtet flё zbuluar por pёr çudi unё isha mbuluar shumё.

- Me çfarё?! - u nxitua ta pyeste Rovena.

- Me lule dhe petale lulesh, - iu pёrgjigj shpejt Artani duke e shikuar nё thellёsi tё kaltёrsisё sё syve, atje ku dallgёt ishin mё tё mёdha.

- Pёrse nuk thua qё je shpuar me gjemba trёndafilash tёrё natёn. Ju pasqyrohet edhe nё fytyrё. Je bёrё shumё i purpurt.

- Gjembat e trёndafilave nuk i ndjeva fare, vetёm britmat e luleshitses.

- Pёrse bёrtiste ajo?

- Se i mbaruan lulet e dyqanit dhe mbeti lule e vetme nё raftet e boshatisur.

- Shumё keq. Me se do ta zbukurojmё edhe makinёn e dhёndёrrit?

- Me kёto qё kanё mbetur, - iu pёrgjigj Artani pa u menduar.

- Kёto janё tё shitura. Harruat qё i keni marrё tё gjitha, vetёm lekёt nuk i keni paguar akoma.

- Njё me zero, - e pranoi ai humbjen. - Lekёt i do menjёherё apo me pritje pjesё - pjesё.

- Varet sa do tё jetё pjesa.

- Mua mё intereson qё tё jetё sa mё e vogёl, qё tё mё jepet mundёsia tё hyj sa mё shpejt pёr tё parё lulet.

- Vetёm lulet? - e pyet ajo dhe u mundua tё dallonte ndryshimin e mimikёs dhe vibracionin e zёrit tё tij.

- Vetёm pёr lulet, - ia ktheu Artani, duke i kthyer shikimin e buzёqeshur. - Nё kёtё dyqan ka vetёm lule. Njera mё e bukur se tjetra.

- Barazove bukur. Penalltin e shkaktova vet, - ia ktheu ajo e kёnaqur nga komplimenti.

- Megjithёatё na duhet dhe zbukurimi i kishёs pёr ditёn e diel mbasdite. Sigurisht nё qoftё se e merrni pёrsipёr.

- Çdo gjё do tё jetё gati, vetёm dua tё mё ndihmoni me njё makinё.

- Si e doni, tё mbyllur apo kabriole?

- Tё mbyllur, se kabriole ikёn aroma e luleve.

- Ke tё drejtё.

* * *

Ёmbёlsia e takimeve dhe bisedave filloi tё gjallёronte mё tepёr dyqanin dhe tё shtonte aromёn dehëse tё luleve. Ajo e tretur shpirtёrisht nё orёt e pritjes, jo vetёm shtoi ledhatimet mbi lulet por ndonjё trёndafil tё bukur edhe e puthte nganjёherё. Buzёt e pёrvёluara nё krahёt e ёndёrrёs fluturonin drejt lёndinave tё dehjes.

Ajo qё ёndёrronte dhe priste nё vitet e moshёs kishte hedhur shtat papritur nё njё zbukurim dasme. Ishte tepё e kёnaqur se lumturia i erdhi nёpёrmjet luleve.

Hidhte sytё nё çdo buqetё dhe kudo nё bukurinё e tyre shikonte pjesё nga portreti i tij.

" Pёrse tё ndodhё?! - fliste me vete nё ёndёrrim. - Mos vallё dёshiron t’i pushtojё tё gjitha lulet ashtu siç bёj unё?! Ka tё drejtё. Lumturia ёshtё si lulet qё kudo mbjellin kёnaqsime, ngjyrat dhe aromёn dehse."

* * *

- Pёrse lulja e luleve sot ёshtё e brengosur kur shitja kёto ditё ka qёnё tepёr e madhe dhe diqani ka mbetur fare bosh? - i foli Artani me ёmbёlsi i befasuar pak nga zymtёsia qё kishte perdёzuar bukurinё e saj.

- Po, ёshtё e vёrtetё qё kam bёrё xhiro tё madhe dhe kjo boshatisje e dyqanit po mё mundon.
- Nesёr do t'i mbushёsh pёrsёri raftet dhe do tё jesh pёrsёri e lumtur.

- Jo Artan! Vёrtet kam shitur shumё lule kёto ditё, por ato kanё shkuar nё varreza. Ka patur disa tё vdekur kёto ditё prandaj jam e brengosur.

- Mё fal, - i tha Artani qё nuk ishte nё gjёndje, tё gjente fjalё tё tjera pёr ta lehtёsuar atё shpirt tё butё tё tretur nё petalet, aromёn dhe rrugёn e luleve.
SPIRO THOMARI

_________________
Ti jap Syt e mi e shiko ....Ta jap Zemren time si rrah Ndegjo ....Te Dua Zemer Perjet ket kurr mos e harro....
avatar
Dardania
Webmaster

Numri i postimeve : 1629
Join date : 13/05/2011
Age : 31

http://dardania.albanianforum.net

Mbrapsht në krye Shko poshtë

Mbrapsht në krye


 
Drejtat e ktij Forumit:
Ju nuk mund ti përgjigjeni temave të këtij forumi